Het is kwart over twaalf in een Lissabonse zijstraat. Op de begane grond wordt een terras opgeruimd, een tuktuk toetert twee keer, en boven in je hotelkamer ligt je koffer nog dicht. De ramen staan op de straat, en je weet dat je om zes uur wakker wordt van de eerste vuilniswagen. Het had anders gekund, als je bij het inchecken één zin had gezegd.
Die zin is eigenlijk heel simpel: "Zouden wij een rustige kamer aan de achterkant of op een hogere verdieping kunnen krijgen, als dat zonder toeslag kan?" Zeg je dat vriendelijk en liefst al bij de balie, dan krijg je in de meeste middenklassehotels in Lissabon, zeker buiten het hoogseizoen, gewoon een kamer die niet op de straat uitkomt. Je betaalt daar niets extra voor, omdat het hotel de kamers toch moet toewijzen en jouw verzoek geen kosten met zich meebrengt. Het gaat niet om een upgrade, maar om een andere kamer in dezelfde categorie.
Waarom werkt dat zo vaak? Een hotelreceptionist wijst kamers bij het inchecken meestal toe op basis van wat leeg is en wat schoon is, zonder verder na te denken over ligging. Zeg je niets, dan krijg je wat het eerst klaarstaat. Noem je een wens, dan kijkt de medewerker even in het systeem en kiest vaak een kamer die toch al vrij was. In de wijken Baixa, Chiado en Bairro Alto geldt dat des te meer, want daar zijn de smalle straten en de bars tot diep in de nacht een bekend probleem, ook in november. In een stad als Lissabon helpt het om dit voor aankomst al te mailen, en het bij de balie nog eens te herhalen. Een bevestiging per mail geeft je een vast punt om op terug te komen als de eerste kamer toch te lawaaiig blijkt.
Een tweede truc is om in je boeking, in het opmerkingenveld, al te schrijven dat je op een rustige kamer aanstuurt. Hotels lezen dat veld lang niet altijd, maar als het wel gelezen wordt, vind je bij aankomst vaak al een kamer op de hogere verdieping of aan de binnenplaats. Vraag je dat pas om middernacht, als je de straat al hebt gehoord, dan is de kans groot dat het hotel vol zit en je moet blijven waar je zit. Daar zit het verschil tussen een tip en een gok: het moet vooraf.
Voor wie echt gevoelig is voor geluid helpt het om een paar extra dingen te noemen. Vraag niet alleen naar de achterkant, maar ook naar een kamer ver van de lift, de ijsmachine en het ontbijtrestaurant. Tel je dat op, dan heb je een kamer waar nauwelijks verkeer langs komt. Staat een hotel erom bekend dat het in het weekend een feest aan de straatkant heeft, dan weet de receptie dat zelf ook, en praat iemand je liever naar een andere kamer dan dat hij klachten krijgt. En nee, je hoeft niets te beloven of te betalen. Als een hotel toch een toeslag vraagt, dan is een kamer aan de binnenkant meestal geen betere kamer, en kun je dat vriendelijk laten blijken: je wilt dezelfde categorie, alleen een andere ligging.
Mocht het hotel echt niets kunnen doen, dan zijn er altijd nog oordoppen en een witte-ruisapp op je telefoon. Maar het scheelt een hoop als je zelf vooraf het gesprek begint. De volgende keer dat je in Lissabon incheckt, zeg je die ene zin dus gewoon, en je slaapt de eerste nacht waarschijnlijk door.
